മനുഷ്യന്റെ ഉത്ഭവവും ജനിതകശാസ്ത്രവും: പരിണാമ സിദ്ധാന്തത്തിനെതിരായ ജനിതക വെല്ലുവിളികൾ

മനുഷ്യ-ചിംപാൻസി DNA താരതമ്യം: 98% എന്ന മിഥ്യ
(ഗവേഷകൻ: ഡോ. ജെഫ്രി ടോംകിൻസ് – ICR ജനറ്റിസിസ്റ്റ്)
പരിണാമ സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വാദങ്ങളിലൊന്ന് മനുഷ്യനും ചിംപാൻസിയും തമ്മിൽ 98% മുതൽ 99% വരെ ഡിഎൻഎ സാമ്യമുണ്ടെന്നതാണ്. എന്നാൽ ഡോ. ജെഫ്രി ടോംകിൻസ് തന്റെ വിപുലമായ ജനിതക പഠനങ്ങളിലൂടെ ഈ വാദം തെറ്റാണെന്ന് തെളിയിക്കുന്നു.

ഗവേഷണ രീതി:  ശാസ്ത്രലോകം ലഭ്യമാക്കിയ മനുഷ്യന്റെയും ചിംപാൻസിയുടെയും യഥാർത്ഥ ഡിഎൻഎ ഡാറ്റാബേസുകൾ അത്യാധുനിക അലൈൻമെന്റ് സോഫ്റ്റ്‌വെയറുകൾ (BLAST പോലുള്ളവ) ഉപയോഗിച്ച് അദ്ദേഹം നേരിട്ട് താരതമ്യം ചെയ്തു.

കണ്ടെത്തലുകൾ:

• ഡാറ്റയിലെ കൃത്രിമത്വം: മുൻകാലങ്ങളിൽ പരിണാമ ശാസ്ത്രജ്ഞർ സാമ്യമുള്ള ഡിഎൻഎ ഭാഗങ്ങൾ മാത്രം തിരഞ്ഞെടുത്താണ് പഠനങ്ങൾ നടത്തിയിരുന്നത്. സാമ്യമില്ലാത്ത വലിയൊരു വിഭാഗം ഡിഎൻഎ കോഡുകളെ അവർ ‘അഴുക്ക്’ (Junk DNA) എന്ന് വിളിച്ച് പഠനങ്ങളിൽ നിന്ന് ബോധപൂർവ്വം ഒഴിവാക്കിയിരുന്നു.
• യഥാർത്ഥ സാമ്യം 85% മാത്രം:  ഒഴിവാക്കപ്പെട്ട ഭാഗങ്ങൾ കൂടി ഉൾപ്പെടുത്തി ഡിഎൻഎ പൂർണ്ണമായി താരതമ്യം ചെയ്തപ്പോൾ മനുഷ്യനും ചിംപാൻസിയും തമ്മിലുള്ള യഥാർത്ഥ ജനിതക സാമ്യം *85% മാത്രമാണെന്ന്* ഡോ. ടോംകിൻസ് കണ്ടെത്തി. ചില ക്രോമസോമുകളിൽ ഇത് അതിലും കുറവാണ്.
• തനതായ ജനിതക വ്യത്യാസങ്ങൾ: മനുഷ്യന്റെ ഡിഎൻഎയിൽ കോടിക്കണക്കിന് തനതായ ബേസ് പെയറുകളുണ്ട് (Base pairs). ഇവ ചിംപാൻസികളിൽ ഒരിടത്തും കാണാത്തവയാണ്.

ക്രിയേഷനിസ്റ്റ് നിഗമനം: മനുഷ്യനും ചിംപാൻസിയും തമ്മിൽ ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ജനിതക വ്യത്യാസങ്ങളുണ്ട്. ഒരേ ഭൂമിയിൽ ജീവിക്കാൻ ഒരേ സ്രഷ്ടാവ് രൂപകൽപ്പന ചെയ്തതുകൊണ്ട് ചില അടിസ്ഥാന ശാരീരിക പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ സാമ്യമുണ്ടെന്ന് മാത്രം (Common Design). അല്ലാതെ മനുഷ്യൻ ചിംപാൻസിയുടെ പൂർവികരിൽ നിന്ന് ഉണ്ടായതല്ല.

ജനിതക തകർച്ച (Genetic Entropy)
(ഗവേഷകൻ: ഡോ. ജോൺ സാൻഫോർഡ് – മുൻ കോർണൽ യൂണിവേഴ്സിറ്റി പ്രൊഫസറും ജനിതക ശാസ്ത്രജ്ഞനും)
പരിണാമ സിദ്ധാന്തം അനുസരിച്ച് യാദൃച്ഛികമായി ഉണ്ടാകുന്ന മ്യൂട്ടേഷനുകൾ (Mutations/DNA-യിലെ അബദ്ധങ്ങൾ) വഴിയാണ് ജീവികളിൽ പുതിയ അവയവങ്ങളും ബുദ്ധിയും വികസിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഡോ. ജോൺ സാൻഫോർഡ് തന്റെ പ്രശസ്തമായ ‘ജനറ്റിക് എൻട്രോപ്പി‘ എന്ന ഗവേഷണത്തിലൂടെ ഈ വാദത്തെ ശാസ്ത്രീയമായി തള്ളിക്കളയുന്നു.

എന്താണ് ജനറ്റിക് എൻട്രോപ്പി?
ഒരു കമ്പ്യൂട്ടർ പ്രോഗ്രാമിൽ നിരന്തരം ടൈപ്പിംഗ് പിഴവുകൾ (Errors) ഉണ്ടായാൽ ആ പ്രോഗ്രാം മെച്ചപ്പെടുകയല്ല, മറിച്ച് നശിക്കുകയാണ് ചെയ്യുക. ഇതുപോലെ മനുഷ്യന്റെ ഡിഎൻഎയിൽ ഓരോ തലമുറ കഴിയുമ്പോഴും നൂറിലധികം പുതിയ തെറ്റുകൾ (Mutations) സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഇതിനെയാണ് ‘ജനിതക തകർച്ച’ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

പ്രധാന കണ്ടെത്തലുകൾ:

• വിവരങ്ങളുടെ നഷ്ടം (Loss of Information): മ്യൂട്ടേഷനുകൾ എപ്പോഴും ഡിഎൻഎയിലുള്ള വിവരങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുകയോ ക്ഷയിപ്പിക്കുകയോ മാത്രമേ ചെയ്യുന്നുള്ളൂ. പ്രകൃതിയിൽ ഒരിടത്തും പുതിയ വിവരങ്ങൾ (New Information) കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്ന ഒരു മ്യൂട്ടേഷനും ഇന്നേവരെ നിരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല.
• നാച്ചുറൽ സെലക്ഷന്റെ പരാജയം: ഈ മ്യൂട്ടേഷനുകളിൽ ഭൂരിഭാഗവും വളരെ ചെറുതായതുകൊണ്ട് (Near-Neutral) പ്രകൃതിനിർദ്ധാരണത്തിന് (Natural Selection) ഇവയെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് നീക്കം ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല. തൽഫലമായി ഈ ജനിതക തെറ്റുകൾ തലമുറകളിലേക്ക് കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടുന്നു.
• മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തിന്റെ ആയുസ്സ്: മനുഷ്യന്റെ ഡിഎൻഎ ഓരോ തലമുറ കഴിയുന്തോറും കൂടുതൽ തകർച്ചയിലേക്ക് (Biological degeneration) പോവുകയാണ്. പരിണാമവാദികൾ പറയുന്നതുപോലെ ലക്ഷക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി മനുഷ്യൻ ഭൂമിയിലുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ, ജനിതക തകർച്ച മൂലം മനുഷ്യവർഗ്ഗം എന്നേ വംശനാശം സംഭവിച്ചുപോകുമായിരുന്നു.

ക്രിയേഷനിസ്റ്റ് നിഗമനം: മനുഷ്യവർഗ്ഗം ജനിതകമായി പൂർണ്ണതയുള്ള ഒന്നിൽ നിന്നാണ് തുടക്കം കുറിച്ചത്. എന്നാൽ പിന്നീട് സംഭവിച്ച അപചയം കാരണം ഡിഎൻഎയുടെ ഗുണമേന്മ കുറഞ്ഞുവരികയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഇത് ബൈബിൾ പറയുന്നതുപോലെ മനുഷ്യൻ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത് ഏതാനും ആയിരം വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് മാത്രമാണെന്നതിന്റെ വ്യക്തമായ തെളിവാണ്.

ബിജി ചെറി

ജെയിംസ് വെബ് ടെലിസ്കോപ്പിന്റെ പുതിയ കണ്ടെത്തൽ: കറങ്ങാത്ത ഒരു ഭീമൻ ഗാലക്സി!